یادداشت جدید، پنج‌شنبه ۱۲ تیر ۱۳۹۹

ساعت ۱۷:۵۴

بالاخره برای اولین بار در مورد موضوع توی ذهنم با یه نفر صحبت کردم. این شخص نه جزو افراد خانوادم هست نه جزو دوستان دانشگاهی.

بعد از کمی آشنایی، بهش در مورد ایده‌ی کسب و کاری که به ذهنم اومده توضیح دادم و گفتم که درگیر انتخاب اسم برند شدم و در نهایت به اسم «؟» رسیدم. بهش گفتم که راستش من عاشق این اسم نبودم و از سر ناچاری و اینکه واقعاً هیچ اسم بهتری به ذهنم نرسید که دامنه‌ی اون آزاد و قابل ثبت باشه، مجبور شدم انتخابش کنم.

تو کسب و کار اینترنتی، همه‌ی افراد در نهایت شما رو با اسم برندتون میشناسن. اسم برند چیزیه که تو هر جایی که شما اونجا حضور ندارین، افراد تو اونجا از این اسم برای صحبت در مورد شما استفاده میکنن.

ولی باید اینو دونست که اسم برند، در نهایت فقط یدونه اسمه، نه بیشتر. کیفیت خدماتی که شما به مشتری ارائه میدین، به عنوان آبرو و اعتبار برند شماست و یکی از عوامل اصلی موفقیت کسب و کار شماست .. داشتن صرفاً یک اسم کوتاه، رُند، با معنی و به یاد موندنی، به هیچ وجه به معنی تضمین کننده‌ قطعی موفقیت کسب و کار نمیتونه باشه؛ بلکه یک عامل مکمل هست. با این وجود، اسم برند خیلی با ارزشه و حتی میشه گفت یه چیز حیاتی برای کسب و کار هست.


من این روزا شدیداً درگیر چالش انتخاب اسم بودم.

در نهایت موفق شدم یک دامنه بسیار خوب «؟» کاراکتری انتخاب و ثبت کنم. به نظرم اسم «؟»، همه‌ی ویژگی‌های یک اسم خوب برای برندینگ رو داره.

و خب البته این روزا شاهد هستیم اسم های عجیب غریب و من درآوردیِ زیادی واسه کسب و کارهای اینترنتی استفاده میشه. اینکه این اسم های من درآوردی تا چه حد جذاب به نظر بیاد، بر عهده‌ی موسسان اون کسب و کار هست که این اسم رو توی ذهن کاربران حکاکی کنن.

هر چقدر اسم من درآوردی تر، حکاکی کردنش توی ذهن مخاطبان و کاربران سخت تر

تأثیری که اسم خوب داره اینه که راحت تو ذهن مخاطب باقی می‌مونه و شخص برای یادآوری و حتی تلفظ کردن اون اسم، به خودش فشار نمیاره و اون کلمه براش یک کلمه‌ی روان هست.

برای اینکه بشه یک اسم با این خصوصیت انتخاب کرد، باید چک لیستی از یک تعداد ویژگی‌ها رو یادداشت کرد و هر اسمی که به ذهن‌مون میاد، باید با از نظر تک تک آیتم های اون چک لیست بررسی بشه و ببینیم اون ویژگی‌ها رو داره یا نه. و در نهایت باید بررسی کنیم که نام دامنه‌ی با این اسم آزاد هست یا نه؟

معمولاً برای اسم های خوب که حداکثر این ویژگی‌ها رو دارن، خیلی کم پیش میاد که دامنه‌ های با این اسم قابل ثبت باشن، مخصوصا با پسوند com ، مگر اینکه مثل حالتی که گفتم، یک اسم من درآوردی و عجیب غریب باشه که به ذهن کمتر کسی خطور کرده باشه.


امروز داشتم تو سایت زومیت مطلبی در مورد فروشگاه های اینترنتی میخوندم. من هدفم از خوندن این متن‌ها، بیشتر از خود متن، خوندن کامنت هایی هست که زیر این متن‌ها نوشته میشه. میخوام با جزئیات بالا بدونم واکنش و فیدبک مردم به عملکرد فروشگاه های اینترنتی چطوریه .. تقریباً عده‌ی زیادی از مردم از بیشتر فروشگاه های اینترنتی ناراضی و شاکی هستن.

به نظر من، موضوع فروشگاه اینترنتی و فروشندگی اجناس از طریق اینترنت، در ایران درست رشد نکرده و شبیه یک نوزاد ناقص الخلقه هست. متأسفانه همین عملکرد بدِ فروشگاه های اینترنتیِ کنونی، باعث ایجاد ذهنیت بد و منفی در مردم میشه و مردم رو از خرید اینترنتی ناامید و زده میکنه. اکثر فروشگاه های اینترنتی کنونی، به نوعی تبدیل شدند به بنگاه های دزدی و سودجویی از مردم. باید نهادی وجود داشته باشه که بطور مؤثر روی فروشگاه های اینترنتی، بدون پارتی و رشوه گیری نظارت کنه و جلوی این روالی که چند سالی هست تقریباً اکثر این فروشگاه‌ها در پیش گرفتن رو متوقف کنه.

یا اینکه یک برند و فروشگاه اینترنتی جدیدی شکل بگیره که با در پیش گرفتن سیاست های عادلانه و تمرکز وسواسانه روی مشتری، اقبال جامعه رو به سمت خودش برگردونه و با جلب اعتماد مردم و رضایت جامعه، اوضاع رو برای فروشگاه های اینترنتی بی انصاف کنونی تیره کنه تا بلکه برای صاحبان این فروشگاه‌ها درس عبرتی بشه که تا آخر عمر فراموش نکنن.

با توجه به اینکه راه حل اول، توی ایران تقریباً شدنی نیست و اجرای اون فقط در حد شعار های فرمالیته هست، به نظرم راه حل دوم تنها راهی هست که میتونه به این هرج و مرج و قانون شکنی و پایمال کردن حقوق مردم پایان بده. نباید اجازه داد مثل صنعت خودروسازی، انحصار ضالمانه و پدیده مشابهی به اسم مافیاهای فروشگاه های اینترنتی شکل پیدا کنه. همه‌ی این کارهای غیر قانونی، در نهایت منتهی به دزدی از جیب مردم و پر کردن جیب یک عده دلال سودجوی بی‌انصاف میشه.

یه توجیه مزخرفی هم که این فروشگاه‌ها واسه قیمت های داغونی که دارن، اینه که قیمت های اونها تابع قیمتی هست که تأمین کننده های کالا، واسه خودشون هر جوری که دلشون بخواد قیمت گذاری میکنن. این حرف تاحدی درسته، ولی فقط تو اوایل کار و برای فروشگاه های کمتر شناخته شده. هر چقدر که معروفیت و محبوبیت یه فروشگاه اینترنتی رفته رفته بیشتر بشه، قدرت مدیران اون فروشگاه تو چانه زنی با تأمین کنندگان کالا بیشتر میشه.

بعد از این، ادامه‌ی روند کار به این بستگی داره که مدیران فروشگاه چقدر روی مشتریان و کاربران خودشون وسواس دارن که اجناس رو با پایین ترین قیمت ممکن خرید کنن، حتی به قیمت کمتر کردن حاشیه سود خود فروشگاه اینترنتی. اگه تو اوضاع رقابتی امروز، یه فروشگاه اینترنتی بتونه تو چند سال اول شروع به کارش بتونه کاربران وفاداری رو جذب خودش کنه، بعد از یه مدت این ارقام بطور تصاعدی بالا میره. ایده‌ی «روز اول شروع به کار» چیزی هست که هرگز نباید اونو از یاد برد.

این، چیزی هست که موفقیت و رشد فروشگاه اینترنتی رو تضمین میکنه. البته رشد تصاعدی شدید، میتونه باعث سقوط شرکت هم بشه، بخاطر اینکه اوضاع از کنترل مدیران شرکت خارج میشه و اونها رو غافلگیر میکنه. برند های زیادی بخاطر رشد فوق العاده سریع و فراتر از حد انتظار، ورشکست شدن (البته این حالت بیشتر تو کشورهای دیگه که اقتصاد سالم و پیشرفته ای دارن پیش میاد نه تو ایران)

/ پایان /

سلام. من دانیال هستم. اینجا وب‌سایت/وبلاگ شخصی منه، دفتر خاطرات و دلنوشته‌های من (: .. نویسندگی، مطالعه کتاب‌ها، دوچرخه‌سواری و دویدن، کوه‌نوردی، طراحی وب و برنامه‌نویسی، دنبال کردن اخبار فناوری و آی‌تی، اسمبل کردن پی‌سی و سرور از موضوعات مورد علاقه من هستن. عاشق هوانوردی (بیشتر مباحث فنی) هستم. از گیم بازی کردن تو پی‌سی/کنسول/گوشی هم خیلی لذت می‌برم.

پاسخ بگذارید:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.